در مسیر افق روشن آینده

انتشار یافته در تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۲

سبک‌‌های فکری و رفتاری معیوب، از جمله منفی گرایی و سبک فکری ناامیدانه، از انرژی ذهنی ما می‌‌کاهند و گاه مانند یک ویروس، در قالب کلام منفی و مأیوس کننده، به ذهن مخاطب منتقل شده، و در صورت ضعف قدرت تحلیل، باعث پژمردگی انگیزه‌‌های شخص نیز می‌‌شوند. در این کارگاه به دو سبک سالم مثبت‌‌گرایی، و زندگی امیدوارانه اشاره شده، و مهارت‌‌های لازم برای رسیدن به آن‌‌ها مرور می‌‌گردد.
مهار و سالم‌‌سازی سبک‌‌های معیوب فکری، که در روانشناسی نوعی بیماری ذهن به حساب می‌‌آیند، امروز به دلایلی از جمله گسترش پارامترهای مورد مواجهه در زندگی روزمره، نیازمند افزایش بینش، وگسترش قدرت تفکّر و تحلیل مخاطبین است. به عبارت دیگر، جوانان ما نیاز دارند که اصول مدیریت ذهن خویش و عوامل گرایش به افکار منفی را بشناسند، و خودآگاهانه آن‌‌ها را کنترل کنند.
امیدورزی صرفاً تابع امکانات و محیط زندگی ما نیست، بلکه یک قابلیت ذهنی است، که با توانایی ما برای تحلیل، راه‌‌حل‌‌یابی و تجربه مبارزه با سختی‌‌ها و عبور از چالش‌‌‌های قبلی در زندگی ما مرتبط است. در این کارگاه عوامل گسترش سبک فکری امیدوارانه مرور خواهند شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تلاش علمی خستگی‌ناپذیر

استاد ساویز کار تخصصی خود را در رشته مهندسی آغاز کردند و پیشینه موفقی شامل بیش از بیست و پنج سال مدیریت تولید ماشین آلات صنعتی در کشور دارند. همزمان با توجه به گرایش عمیق به مطالعات انسانی، تحصیلات خود را در حوزه جامعه شناسی و سپس روانشناسی دنبال کردند. در فاصله سالهای 1386 تا 1390 عهده دار مدیریت مرکز مشاوره دانشگاه علم و صنعت و نیز مشاور دانشکده مهندسی برق در ارتقای فضای انسانی و پیشرفت علمی بوده و امروز ضمن ادامه تحقیقات خود، به عنوان مشاور اجتماعی معاونت فرهنگی دانشگاه به اجرای طرح هایی برای رشد پویایی و انگیزه علمی و سلامت دانشجویان مشغول هستند. علائق تحقیقاتی ایشان در حال حاضر در حوزه روانشناسی خانواده ، و روانشناسی اجتماعی و محیطی با تکیه بر محیط‌های آموزشی و فضای انسانی دانشکده ها و ارتباط ساختار و کیفیت آن ها با انگیزش و سلامت فراگیرندگان است. ایشان هرروزه سهم مهمی از وقت خود را به مطالعه و ارائه مشاوره اختصاص می دهند.