«روشنگری؛ رسالت فراآموزشی معلمان»

این نشست با تأکید بر رسالت فراتر از آموزشِ معلمان ــ یعنی انسان‌سازی ــ آغاز شد. در ابتدای سخنرانی یادآوری گردید که اگر نقش معلم صرفاً در چارچوب وظایف رسمی تعریف شود، بخش عظیمی از مسئولیت حقیقی تعلیم و تربیت نادیده گرفته خواهد شد.

در ادامه، با مقایسه‌ی فرهنگ اصیل همدلی و مسئولیت‌پذیری گذشته با فضای رسانه‌ای امروز که بر مادی‌گرایی، رقابت و کم‌رنگ شدن ارزش‌های فرامادی بنا شده است، بر ضرورت بازگشت به فرهنگ موحدانه‌ی ایرانی ـ اسلامی تأکید شد؛ فرهنگی که می‌تواند جامعه را از فروغلتیدن به سردی روابط انسانی و انزوای عاطفی نجات دهد.

در بخش دیگری از سخنرانی، به وضعیت نگران‌کننده‌ی دانش‌آموزان در برابر بمباران فرهنگی رسانه‌ها پرداخته شد. کودکیِ بازی‌محور جای خود را به کودکیِ گوشی‌محور داده و پیامدهایی چون محرومیت از تجربه‌های اجتماعی اصیل، کم‌خوابی، آشفتگی تمرکز و اعتیاد دیجیتال را به همراه آورده است. خطر بزرگ‌تر، شکل‌گیری نسلی سرگردان و بی‌هویت است که فاقد چارچوب فکری منسجم برای پاسخ به پرسش‌های بنیادین زندگی بوده و در برابر شست‌وشوی فکری آسیب‌پذیر است.

در این فضای تیره، معلمان به عنوان آخرین ایستگاه روشنگری معرفی شدند؛ انسان‌هایی که هنوز سرمایه‌ی اعتماد دانش‌آموزان را در اختیار دارند و قادرند کاری را انجام دهند که حتی هوش مصنوعی نیز از آن عاجز است: توجه انسانی، لطافت روحی و هدایت اخلاقی.

در پایان، رسالت فراآموزشی معلمان در سه محور اساسی جمع‌بندی شد:

1. آموزش مسئولیت‌پذیری نسبت به خود، از جمله مراقبت در برابر محتوای مسموم رسانه‌ای.
2. کمک به شکل‌گیری رابطه‌ای زنده و توحیدی با خدا برای معنا بخشیدن و مرکزیت دادن به زندگی.
3. تقویت هویت خانوادگی، ملی و تاریخی دانش‌آموزان و پرهیز از گفتارهای منفی‌گرایانه.

این سخنرانی یادآور شد که معلم، فراتر از انتقال دانش، نقش بنیادینی در ساختن انسان و آینده‌ی جامعه بر عهده دارد.

می‌توانید فایل صوتی سخنرانی را از طریق پلیر زیر بشنوید:

فایل صوتی بخش پرسش و پاسخ :