این سخنرانی با مطرح کردن بخشی از دانش موجود درباره شیوه‌‌های پویای آموزش، می‌‌کوشد زمینه مساعدی برای  مدیریت تحوّل‌‌گرا و پویا فراهم آورد. در این سخنرانی ابتدا به طرح ویژگی‌‌های مورد نیاز در یک ساختار آموزشی پویا توجه نموده، و متعاقب آن به الگوهای تدریس و یادگیری فعّال و نقش استاد در آن‌‌ها پرداخته می‌‌شود.

یکی از الگوهای ده‌‌گانه عرضه شده در این سخنرانی، یادگیری مبتنی بر پرسش است، که از توان استدلال  فراگیرندگان برای بازتولید مطالب علمی یاری می‌‌جوید و  استاد با فراهم کردن مقدمات و طرح سوال، ذهن فراگیرنده را در به دست آوردن نتایج علمی پویا می‌‌سازد. همچنین الگوی ارزشیابی توصیفی به عنوان جایگزینی برای ارزشیابی کمّی (نمره‌‌ای) در پایان دوره تشریح می‌‌گردد.

در این سخنرانی علاوه بر الگوهای تدریس و ارزشیابی، به سه طرح جدید برای رشد و کارآمدسازی ساختارهای آموزشی و آموزش عالی نیز اشاره می‌‌شود، که برای پاسخگویی به شرایط و نیازهای امروز کشور طراحی شده‌‌‌اند. طرح مدرسه بی‌‌حصار، می‌‌کوشد خلّاقیت را از طریق ارتباط مستقیم میان فرایند آموختن و انجام کار، و با احترام به تفاوت‌‌های فراگیرندگان، پرورش دهد. طرح استاد حامی، طرحی برای ارتقای کار گروهی، و اتصال با صنعت و کسب درآمد از همان سال اوّل ورود دانشجو به دانشگاه عرضه می‌‌کند، و طرح دانشگاه‌‌های پویا، کارآمد و نمونه، سطوحی را برای رشد  همزمان نوآوری علمی و پیوند با نیازهای صنعتی در دانشگاه‌‌ها پیشنهاد می‌‌کند.