بخش عمده‌‌ای از قوای یادگیری انسان متکی به حافظه اوست. حافظه انسان چگونه می‌تواند مشاهدات و اطّلاعات او را نگاه دارد، و در هنگام نیاز آن‌‌ها را مجدّداً در ذهن انسان به حرکت درآورد؟ ساختار ذخیره اطّلاعات در حافظه ما چگونه است؟ چگونه است که گاه اطّلاعاتی از گذشته دور به وضوح در ذهن ما نمایان می‌‌شود، و چگونه گاه وقایعی از خاطرات نزدیک را فراموش می‌‌کنیم؟

در این سخنرانی دانش موجود درباره حافظه مورد بررسی قرار می‌‌گیرد. پس از توجه به بخش‌‌های مختلف حافظه مانند حافظه‌‌های حسّی، کوتاه مدت و بلند مدت، به ساختار اطّلاعات در حافظه پرداخته و نشان داده می‌‌شود که ذهن ما چگونه از الگوهای فکری و شناختی ثابتی (موسوم به طرحواره‌‌ها) و تصویرهای نوعی از پدیده‌‌های مختلف (تصورات قالبی) برای ذخیره مشاهدات و فراخوانی سریع آن‌‌ها استفاده می‌‌کند، و رابطه بین طرحواره‌‌ها با رفتارهای خودکار (بدون فکر)، پیش‌‌داوری‌‌‌ها، و بروز اشتباه در بازخوانی خاطرات و روایت آن‌‌ها بررسی خواهد شد. همچنین به مبحث فراموشی و به یاد آوری اشاره خواهد شد؛ این که چه دلایل و عواملی برای فراموش کردن  وجود دارد، و چه عواملی باعث یادآوری می‌‌شوند.