در اولین قسمت از سخنرانی‌‌های مربوط به والدین و اولیای مدرسه، سخن از خانه آغاز می‌‌شود. واقعیت آن است که در دوران ما، بیشتر خانواده‌‌ها فرزندان خود را تربیت نمی‌‌کنند، بلکه تنها فرزندان خود را “بزرگ” می‌‌کنند. علاوه بر این، تصویری که بخش قابل توجهی از خانواده‌‌ها برای سعادت فرزندانشان ترسیم می‌‌کنند، عمدتاً فردی است و در عناصری مانند احساس مسئولیت اجتماعی، اتصال با جامعه و از خود گذشتگی کم‌‌رنگ است، و این پایه بخش عمده‌‌ای از مشکلات اجتماعی امروز ماست.

در این سخنرانی چند محور مورد توجه ویژه قرار خواهد گرفت: خانه چگونه جایی است و فضای روابط خانواده چگونه بر رشد فرزندان اثر می‌‌گزارد؟ انسان‌‌های شاخص و ارزشمند و اثرگزار در جامعه بشری محصول چه نوع خانواده‌‌هایی هستند؟ والدین برای پرورش جوانانی متفکر، دارای اعتماد به نفس و مستقل بایستی چه مواردی را “ارزش” قلمداد نمایند؟ علاوه بر این موضوعات، در خصوص تفاوت انتقاد سازنده با نگرش منفی به جامعه سخن گفته، و به آثار مخرّب پالس‌‌های منفی والدین در موفقیت‌‌های آینده فرزندان اشاره می‌‌‌شود و رویکرد مناسب خانواده در خصوص رسانه، رفت و آمد‌‌ها با اقوام و دوستان مورد تحلیل قرار می‌‌گیرد. نهایتاً به نقش خانواده در حل مشکلات درسی اشاره می‌‌کنیم.