در دومین بخش از سخنرانی‌‌های مربوط به والدین و اولیای مدرسه، نقش خانه و مدرسه مورد توجّه قرار می‌‌‌گیرد. برخی از والدین گاه در میزان حمایت خود از فرزندان تا آن‌‌جا پیش می‌‌روند که امکان هرگونه کسب تجربه، ریسک پذیری و مواجهه با شرایط جدید را از او می‌‌گیرند، و برخی دیگر گاه فرزندان را در مواجهه با شرایط آسیب‌‌زا نیز تنها می‌‌گذارند. تربیت فرزندانی دارای عزّت نفس و اعتماد به نفس مستلزم چه نوع حمایتی است؟ کلید پرورش انسانی با اعتماد به نفس، استحکام شخصیت و خودباوری چیست؟ ریشه‌‌های احساس تحقیر یا احساس مثبت خودارزشی در کدام رفتار والدین است؟

در این سخنرانی از خودباوری و اتصال جوان با جامعه و رشد مسئولیت‌‌پذیری نسبت به جامعه گفته می‌‌شود. در رشد تفکر و مسئولیت‌‌پذیری اجتماعی و احساس مشارکت چه وظایفی بر عهده خانواده است و مدرسه چه نقشی دارد؟ انتقال ارزش‌‌های انسانی در داخل خانه با چه ابزاری می‌‌تواند انجام پذیرد؟ نمره تا چه حد مهم است؟ و چرا تأکید بر نمره می‌‌تواند نقشی مخرّب در رشد  روانی فرزندان ما ایفا نماید؟  همچنین بر صرف وقت و پایه‌‌‌گذاری ارتباط مبتنی بر افکار و اندیشه‌‌های مشترک ، مستقل از ارتباط عاطفی والد و فرزندی برای آینده تأکید و راهکارهایی برای توسعه ارتباط و تفاهم با فرزندان ارائه می‌‌گردد.